Cahit UYANIK
Bugün okuduğumuz haberlerle 'rüşvet' olgusunun son yıllarda finans dünyası ve finans bürokrasisinde ne kadar yaygın ve hacimli olduğunu gördük. 'Başkan parayı çok seviyor' diye Ankara'ya çantalarda taşınan 200-300 bin dolarlar, 'Bazı kayıt dışı ödemeler sebebiyle' kasada tutulan kilo kilo altınlar havada uçuşmaya başladı.
Üstelik bu rüşvetlerin halkın faizsiz çalıştığınfan dolayı çok rağbet gösterdiği tasarruf finansman şirketlerinin (evim tipi finans şirketleri) faaliyet izni işlemleri için verilip kabul edilmesi de çok traji-komik... Faizden kaçınılmış tamam fakat başka yönlerden helal-haram maalesef birbirine karıştırılmış bazı isimlerce... Aklıma 1200 yıllık Öztürkçe yazılmış bir kitap olan Yusuf Has Hacib'in 'Kutadgu Bilig'indeki "Helalin adı kaldı, onu gören yok; haram dersen kapışıldı, hâlâ doyan yok" sözü geldi, burularak gülümsedim.
Yeni rüşvet vakalarının sayısının da artarak süreceğine ve duyulacağına inanıyorum. Zaten birkaç kişi rüşvetten içerdeydi, şimdi bu sayı yükselecek gibi görünüyor.
Peki çoğu beş vakit namazını kılan, hacca gitmiş, ramazanda orucunu sektirmez, gizli-açık tarikat toplantılarının müdavimi, dudağı dualı bu finansçılar ve finans bürokrasisi rüşvet günahına nasıl bulaşıyor?
Cevabı basit: Aldıkları, verdikleri bu paraları, atılan imzanın karşılığı bir 'bahşiş', 'ikram', 'hediye' olarak görüyor ve günah işlediklerine inanmıyorlar. Ortalama vatandaş için bahşiş lokantada garsona bırakılan, gönlünden kopmuş küçük bir ödeme iken; bazı insanlar için bu, büyük ve kolay bir çıkar sağlamak ve imzasının diyeti bir para kazancı anlamına geliyor. 'Attığım imzayla o da büyük paralar kazanacak, e o zaman bu para hakkımdır, helalimdir' düşüncesi maalesef yaygın.








